Zoeken in deze blog

Guido Vermeulen's mail art envelopes are like worlds into themselves and at the same time they are part of the much larger whole.

(a comment by NANCY BELL SCOTT, USA, on the IUOMA network)

Guido's paintings are like finding images in the clouds
(a comment by Kathleen D. Johnson, USA, on IUOMA)

Guido does not paint monsters but spirits and ghosts, full of love, tenderness and compassion
(LIZA LEYLA during a conversation, Belgium)

His ability to express emotions through painting is a beautiful gift. Allowing oneself to feel sadness is the most direct route through grief. His paintings feel peaceful and kind.

(STEPHEN WALKER, USA)


My life is shifting... Your work is intangible, ethereal, cosmically rewarding. i eat it up & savor it like a great sandwich! It made my day!
(Lisa PEREZ, USA, on IUOMA)

Thank you for the TALISMAN painting on the envelope. It is real cool and creepy at the same time. I haven’t seen a piece of abstract capture such as pain and emotion so well since I visited the museum of art in Toledo. Bravo!
(Sarah Jo Pender, USA, from the Indiana Women’s Prison)

I suppose you could characterize Guido's painting style as expressionist. I know he is very interested in dreams as a source for art and poetry, and these particular chapter pages seem like shadowy dream corridors filled with shifting images and scenes. The Michaux quotes work as a counterpoint, Guido's art is taking over when the limits of language have been reached.
(De Villo Sloan, USA, on my tribute pages to Henri Michaux, see LAMUSAR blog)

Guido’s art expressions are always poems and they show us the reality of our real faces and souls (Mariana Serban, Romania)

His titles have both inspired and educated me (Alicia Starr, USA)

dinsdag 24 juni 2014

Bestaansrecht

24 Bestaansrechthaikus


Waardeloos verhaal
begraaf ik snel in mijn tuin
tussen plant en steen.

Cirkel rond de zon
ontvlamt mijn verbeelding niet,
gesloten kruispunt.

De trein die stil staat,
blijft onopgemerkt voor jou
omdat ik hem droom.

Waarom verdwijn jij
tussen hartslag één en twee
van de Kongostroom?

Het verlangen naar
de definitieve zout-
oplossing is groot.

Soms zie ik iets vreemds
beven in het zonnelicht,
heel eventjes maar.

Het oog druipt beelden,
vervormde creaturen
met recht op bestaan.

Op papier staan zij
daar simpel te schitteren,
twijfel zaait paniek.

Verbrande gom speelt
leentjebuur met schaar en lijm,
collage op maat.

Uil werpt dubbelzicht
in de slotgracht der maagden,
ingetrokken zwaard.

Oren boren door
de muren van het kasteel,
veroordeelde zucht.

Geluidloos bericht:
terugkeer is ongewenst;
het stond in de krant.

Leugens staan gedrukt,
de waarheid vertrekt op reis
naar het rampenkamp.

Omsingelde hoop
biedt weerstand aan het bekken
van ijzer en staal.

Mistige lippen.
Ik vind hun mystiek onecht.
Lach kraakt dogmas stuk.

In de badkamer,
waakvlam van het geheugen
ontsteekt verbeelding.

Stok op buiktrommel,
muziek tegen hongersnood
in de val van huid.

Ingevallen wang
nodigt bang terugslag uit
van zoete snoepjes.

Nu mezelf lezen
in het matte spiegelglas
is uit den boze.

Onaangeroerde
liefde in een kopje thee,
weigeraar van dienst.

Ik zie mijn blindheid
niet langer in de ogen;
bril wordt maskerdik.

Wortel loopt verder
ondanks gebroken uitzicht
op ledematen.

De steltenloper
reikt het gras naar de sterren
buiten de schaduw.

Uitgesloten dood
weet dat zijn uur komen zal,
aangeslagen slot.



Guido Vermeulen
Juni 2014

In de Orchidee

vrijdag 20 juni 2014

donderdag 19 juni 2014

Groepsportret

Groepsportret met 13
Haikus

1
De trage hartslag
van slakkentijd versnelt niet
in mijn hersenpan.

2
Sneeuw beslist ook niet,
zijn reis naar onze aarde;
gehoorzame val.

3
Boot aan de kade.
Matrozen trekken touwen.
Enkel water weegt.

4
Fles drijft zonder taal
naar het onvermoede land.
Woorden schokken zand.

5
Het gevangen bos
sterft door houtkap en roofbouw.
Vlinder schreeuwt om hulp.

6
Krakend schot velt gras
dat niet langer dromen kan.
Duister schrikt wakker.



7
Regel van zeven
zoekt steun bij buurman negen.
Hun dak lekt paren.

8
Kwinkslag van een klok,
staat stil op het verkeerde
moment van het jaar.

9
Voeten trappelen
ter plaatse tussen kwallen,
aangespoeld lijden.

10
Grapjas pleegt zelfmoord.
Zijn masker in de oven
vond men aangebrand.

11
Geluidloos sterven
aan de rand van junglekoorts;
is dat mogelijk?

12
Toegelaten moord:
aan de orde van de dag
bij elke oorlog.

13
Seizoen overlijdt
Rouwperiode duurt één jaar.

Terugkeer staat vast.

maandag 16 juni 2014

DE 800

DE COLUMN VAN GUS
DE 800 WELDRA VERFILMD DOOR DE HAMMER STUDIOS?

Column geschreven voor het internationale congres van vrijdenkers te London, augustus 2014

Faits divers en Irlande.
800 kinderlijken werden opgegraven en gevonden in een gezamenlijk massagraf in de tuinen van een nonnenklooster te Ierland.

Wat gebeurde er in de goede oude tijd toen Ierse meisjes zwanger werden «buiten den huwelijkse staat»?
Ze werden naar een nonnenklooster gestuurd op om harde wijze HEROPGEVOED te worden, ze bevielen er van hun ongewenste duivelskinderen die dan van hen werden afgenomen en totaal verwaarloosd werden door de heilige nonnen, de echte onbevruchte bruiden van kristus koning. Ondervoed en zonder medische bijstand en verpleging stierven de kinderen in erbarmelijke omstandigheden om te belanden in een anoniem massagraf NAAST de kloosters.
Ik veronderstel heel even dat de eenzame non die niet akkoord ging met deze wrede naastenliefdepraktijken levend werd ingemetseld BINNEN de kloostermuren (ze blijft ten slotte 1 van ons nietwaar?) of heb ik nu echt te veel films gezien met Lee, Price en Cushing?

Het lijden van de Ierse meisjes en vrouwen werd al eerder aan de kaak gesteld via de onthutsende film THE MAGDALENA SISTERS. Nu is er dus deze extra kers op de katholieke taart.
De kerk heeft zich al verontschuldigd en beloofd een monument op te richten om de kinderen te herdenken op de plaats van hun martelgang.
Jawadde, als de kerk monumenten gaat oprichten voor alle slachtoffers van hun eeuwenlange moordenaarspraktijken voorzie ik onoverkomelijke budgettaire problemen.
Ik zie ze al, vermomd als bedelaars, komen aankloppen op de deuren van de afgeslankte schatkisten van de lokale gemeentebesturen, van de provinciale en regionale besturen en zelfs op het nationale niveau, ter ondersteuning van hun weerzinwekkende louterende monumentenbouw in de naam van «vergeef ons want we wisten niet wat we deden».
Straks komen een aantal onzaligen in Belgique nog op de sublieme gedachte om de woning van Dutroux te slopen en daar een heldenmonument op te richten voor Julie, Melissa, Ann en Eefje en tous les autres enfants inconnus. Euh.. Oeps... Die piste heeft men al bewandeld.

Ik heb een ander voorstel:
INBESLAGNAME van alle goederen en bezittingen van de schuldige kerken en kloosters, te verdelen onder de nakomelingen van de slachtoffers.
En als er te weinig te rapen is, klop dan op de deur van de hele hiërarchie, episkopaten, bisschoppen, de kerkfabrieken EN voer een proces tegen het Vatikaan wegens kwalijke historische praktijken en hun permanente misdaden tegen de mensheid.
Dat soort proces mag van mij dan weeral wel gefinancierd worden door de schatkist.
Niet dat ik denk dat dit ooit zal gebeuren.
Ik ben een dichter, dus een dromer, dus een dichter.

Toen ik nog een Vlaamse snotneus was, leefden wij in de oppermachtige CVP-staat met afwisselende absolute en relatieve meerderheden.
Mijn rebellerende leeftijdsgenoten maakten toen inkzwarte grapjes:
«Dank u god dat er Ierland bestaat, want dat betekent in de praktijk dat wij slechts leven in het 2de meest achterlijke gebied van Europa; het eerste is namelijk de Ierse katholieke republiek, een toeristische trekplaats voor vele Vlaamse katholieke jongeren. Met avontuurlijke huifkarren verkenden en bezochten zij de Ierse bloed en bodem.»
Bon, mijn generatie (en ik ben daar terecht fier op) heeft komaf gemaakt met die CVP-staat. Het politieke gewicht van de kristelijke volkspartij schrompelde ineen tot de gestalte van een middelmatige dwerg naast andere dwergskes.
Het katholieke machtsapparaat bleef echter grotendeels intact via de invloedrijke vakbonden, mutualiteiten, de boerenbond en allerlei banken, alhoewel die laatste ook veel van hun katholieke luister en glans hebben verloren.

Ierland is onderussen ook geëvolueerd.
De waanzin van de verstikkende kristelijke moraaloverheersing sijpelt stilaan door in het grondwater van de Ierse aardappelbodem. Liever laat dan nooit!
Ik las met meer dan middelmatige interesse een interview met de regisseur van de prachtfilm WICKER MAN (1973, Robin Hardy). Hij legt daarin uit dat het kristendom vooral de tradities van het Keltische paganisme om zeep wilde helpen door het permanent demoniseren van alles wat vrij en vrolijk en wellustig was.
Niet enkel sexualiteit of genot was een uiting van duivelse handelingen maar ook DE LACH (kijk, we belandden plots in de thematiek van IN DE NAAM VAN DE ROOS, Umberto Eco),
DE MUZIEK EN DE DANS, elke uiting van LEVENSVREUGDE om kort te zijn. Het was in Noord-Ierland bvb heel normaal dat priesters de huizen van hun parochianen bezochten om muziekinstrumenten in beslag te nemen en ter plekke te vernietigen!
De protestanten waren op dat vlak geen haar beter dan de katholieken, of misschien zelfs nog erger.
De strijd tegen lekker eten en drinken was al eerder het onderwerp van een film zoals BABETTE’s FEST.
Ik vraag me af wat de Ierse nonnen spaars spartaans aten na het delgen van de kindermassagraven?
Droge beschuiten, muizenstrontjes en koude melk of gingen ze in navolging van kristus 40 dagen vasten op de Ierse turfhhei?
Eerlijk gezegd: ik geloof er geen snars van.
Je zou ten andere voor veel minder en voor goed je geloof verliezen.
Mijn eigen geloof was een jeugdzondeke. Het verdampte en smolt weg zoals de Belgische staatsinstellingen ergens tussen mijn 12de en 14de.
Ik ging daarna nooit meer te biechten en liet mij uiteindelijk bewust ONTDOPEN samen met (10)duizenden anderen na de golf van pedofilieschandalen en de schokkende houding van het Mechelse bisdom die de inbeslagname van de slachtofferdossiers bewaard in het bisdom VEEL ERGER vond dan de pedofiele praktijken van hun eigen priesters en pastoors.
Waarna een vreemd soort van mea culpa volgde en een soort sorry en het is de kristelijke plicht van iedereen om vergiffenis te schenken.
Allez, Hitler en cy kunnen op hun 2 oren slapen.

Dear church, you can stick your sorry in the place where the sun doesn’t shine...


GUS VAN VLAANDEREN



woensdag 11 juni 2014

Bed spill


























Fold out artist book made for John M Bennett, USA, newspaper clippings sent by John with the request to use them in art works to be returned