Zoeken in deze blog

Wordt geladen...
Guido Vermeulen's mail art envelopes are like worlds into themselves and at the same time they are part of the much larger whole.

(a comment by NANCY BELL SCOTT, USA, on the IUOMA network)

Guido's paintings are like finding images in the clouds
(a comment by Kathleen D. Johnson, USA, on IUOMA)

Guido does not paint monsters but spirits and ghosts, full of love, tenderness and compassion
(LIZA LEYLA during a conversation, Belgium)

His ability to express emotions through painting is a beautiful gift. Allowing oneself to feel sadness is the most direct route through grief. His paintings feel peaceful and kind.

(STEPHEN WALKER, USA)


My life is shifting... Your work is intangible, ethereal, cosmically rewarding. i eat it up & savor it like a great sandwich! It made my day!
(Lisa PEREZ, USA, on IUOMA)

Thank you for the TALISMAN painting on the envelope. It is real cool and creepy at the same time. I haven’t seen a piece of abstract capture such as pain and emotion so well since I visited the museum of art in Toledo. Bravo!
(Sarah Jo Pender, USA, from the Indiana Women’s Prison)

I suppose you could characterize Guido's painting style as expressionist. I know he is very interested in dreams as a source for art and poetry, and these particular chapter pages seem like shadowy dream corridors filled with shifting images and scenes. The Michaux quotes work as a counterpoint, Guido's art is taking over when the limits of language have been reached.
(De Villo Sloan, USA, on my tribute pages to Henri Michaux, see LAMUSAR blog)

Guido’s art expressions are always poems and they show us the reality of our real faces and souls (Mariana Serban, Romania)

His titles have both inspired and educated me (Alicia Starr, USA)

zondag 23 februari 2014

Rock and roll niggers

A crew of misfits
(when Patti Smith met William Blake)


De ene maakte stilte.
De andere luisterde ernaar.

Andere geluiden probeerde men buiten te sluiten
want ze verhinderen het horen, het begrijpen
van mekaar, de wereld, het traag geheim
van het bepoplicht van vloeibare vallende sterren,
het verhoren van het onzichtbaar water voorbij de zwarte gaten.

De goden zijn enkel dit:
het immense zwijgen van de cosmos,
het onhoorbare hijgen van de boom,
het zachte uitdeinen en verschrompelen
van de ribbenkast van het heelal,
hun schaterlachende tekens omwille van
de wanhoop van onze groeiende dikke buiken.

Wat we nu zien bestaat niet meer.
Het is enkel het uitgestelde licht
van wat ooit was en zelfs dat
is niet helemaal precies of zeker.
Wiskunde is antiTAAL in oorlog met de verbeelding,
een verzameling van formules van valse profeten,
een bende pezewevers die het altijd menen beter te weten.

Leven met onzekerheid is het echte leven.
Zekerheid is de sluipmoordenaar van de ziel.
Vergelijkende oefening achter de einders van mijn polders,
sommige beelden doen de vaste waarden beven,
andere bevestigen enkel reeds bestaande percepties,
vernietigen aldus wat leiden kan naar nieuwe kennis
in het toilet en de riool van ontleende en gekwetste etsen.

Wanneer we het opgedrongen boetekleed
eindelijk kunnen afleggen (met heel veel moeite weliswaar)
verschijnt daar plots de duivel met een grijns en een vraagstuk
op zijn uitnodigende opgespoten Mick Jaggerlippen

HERKEN JE ME NIET, BROEDER,
HERKEN JE ME NIET ONDER DE LEUGEN
VAN HET GODSMASKER

Please, please,
please flush all your preconceived beliefs in the watercloset,
rats and lice will eat the lies and revelate at least some inches
of truth as tutti frutti and e bucnh of rock and roll niggers.





GV
Februari 2014
Geschreven in de New Benfica



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen