Zoeken in deze blog

Guido Vermeulen's mail art envelopes are like worlds into themselves and at the same time they are part of the much larger whole.

(a comment by NANCY BELL SCOTT, USA, on the IUOMA network)

Guido's paintings are like finding images in the clouds
(a comment by Kathleen D. Johnson, USA, on IUOMA)

Guido does not paint monsters but spirits and ghosts, full of love, tenderness and compassion
(LIZA LEYLA during a conversation, Belgium)

His ability to express emotions through painting is a beautiful gift. Allowing oneself to feel sadness is the most direct route through grief. His paintings feel peaceful and kind.

(STEPHEN WALKER, USA)


My life is shifting... Your work is intangible, ethereal, cosmically rewarding. i eat it up & savor it like a great sandwich! It made my day!
(Lisa PEREZ, USA, on IUOMA)

Thank you for the TALISMAN painting on the envelope. It is real cool and creepy at the same time. I haven’t seen a piece of abstract capture such as pain and emotion so well since I visited the museum of art in Toledo. Bravo!
(Sarah Jo Pender, USA, from the Indiana Women’s Prison)

I suppose you could characterize Guido's painting style as expressionist. I know he is very interested in dreams as a source for art and poetry, and these particular chapter pages seem like shadowy dream corridors filled with shifting images and scenes. The Michaux quotes work as a counterpoint, Guido's art is taking over when the limits of language have been reached.
(De Villo Sloan, USA, on my tribute pages to Henri Michaux, see LAMUSAR blog)

Guido’s art expressions are always poems and they show us the reality of our real faces and souls (Mariana Serban, Romania)

His titles have both inspired and educated me (Alicia Starr, USA)

maandag 11 oktober 2010

LE REFUS DU DESIR, LE DESIR DU REFUS

LE REFUS DU DESIR / LE DESIR DU REFUS

Wat je lezen kan in haar ogen
zijn einders die reiken
tot de lippen van de zee,
zijn nachten zo zacht
dat de slapende accordeon
er wakker van wordt,
het heilig besluit nemend
de voeten te ontknellen,
schoenen te laten regenen
op het grasveld van fietsende verlangens,
tot de herkenning van de andere
stapvoetend bevalt op de tong van de zon.

Tevredenheid ligt in het samen ontbijten
na de karpersprong op de tonen van de jazz.
Reikhalzend eet de reiger het groen van appels,
met op de achtergrond gebrilde boekentassen,
met op de voorgrond greppelrozen als schaduw
-woord.

Want dit is waar geluk waarachtig sluimert,
op de achterkant van het landschap,
in de schemering van de verweesde gevangenis,
in de regen na de zegen van het weten,
buiten het behang tussen wand en land
gewonnen op de terugtrekkende golven.

De wolf heeft de keuze tussen de tedere kussensloop
van de eenzaamheid en de verstikkende hiërarchie
van de troep die roept naar als maar meer verovering.

Het verzaken hieraan is het liefdevol weggooien van ontgroeid schoeisel,
zo las ik meermaals in haar seizoensontbonden ogen
Ze lachte hees, stamelde "dit is niet voor watjes in de wolken".



Guido Vermeulen

ps
On October 15 there will be a poetry reading in the Zarathustra center around the theme of desire. This is an old poem for the occasion.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen