Zoeken in deze blog

Wordt geladen...
Guido Vermeulen's mail art envelopes are like worlds into themselves and at the same time they are part of the much larger whole.

(a comment by NANCY BELL SCOTT, USA, on the IUOMA network)

Guido's paintings are like finding images in the clouds
(a comment by Kathleen D. Johnson, USA, on IUOMA)

Guido does not paint monsters but spirits and ghosts, full of love, tenderness and compassion
(LIZA LEYLA during a conversation, Belgium)

His ability to express emotions through painting is a beautiful gift. Allowing oneself to feel sadness is the most direct route through grief. His paintings feel peaceful and kind.

(STEPHEN WALKER, USA)


My life is shifting... Your work is intangible, ethereal, cosmically rewarding. i eat it up & savor it like a great sandwich! It made my day!
(Lisa PEREZ, USA, on IUOMA)

Thank you for the TALISMAN painting on the envelope. It is real cool and creepy at the same time. I haven’t seen a piece of abstract capture such as pain and emotion so well since I visited the museum of art in Toledo. Bravo!
(Sarah Jo Pender, USA, from the Indiana Women’s Prison)

I suppose you could characterize Guido's painting style as expressionist. I know he is very interested in dreams as a source for art and poetry, and these particular chapter pages seem like shadowy dream corridors filled with shifting images and scenes. The Michaux quotes work as a counterpoint, Guido's art is taking over when the limits of language have been reached.
(De Villo Sloan, USA, on my tribute pages to Henri Michaux, see LAMUSAR blog)

Guido’s art expressions are always poems and they show us the reality of our real faces and souls (Mariana Serban, Romania)

His titles have both inspired and educated me (Alicia Starr, USA)

maandag 3 maart 2014

ODE AAN JIMI

ODE AAN JIMI HENDRIX


In een klein donker tochtig dochterachterkamertje op donderdag
ontmoette ik Hem of Haar, mijn dubbel en zijn schaduw:
een spitse slang in de vorm van een pas geboren baby,
met schubben en kieuwen en ogen die schuw en voor het eerst
verbaasd de wereld zagen in al zijn schoonheid en lelijkheid.

Ik herkende vrij snel op vrijdag de vuurkooltjes
in de verbannen ogen; het wrijven van vingers,
een ritueel van ritme, zoiets, een lichtgedicht
geschreven door het beven van hijgende lijven
in verboden liefdesbedden, ongehoord
voor de dienaars der uitgedoofde goden.

Ergens in de pikwarte controlekamer ontstond de opstand van
het aangestoken vuur van vergelding en drang naar bevrijding.
BURN, BABY, BURN, fluisterde Jimi vanuit zijn fluwelen graf.
Ondertussen urineerden wij samen, zij aan zij,
op de blootgelegde archeologie der oorlogsindustrie.
Het geluid van donder werd een machinegeweer op zaterdag.

Ik verken zijn betonnen bunker zonder gasmasker op zondag,
plooi de linten van oude, versleten tijdmachines,
drink de flesjes leeg van Alice’s medicijnkastje;
mijn voedsel bestaat uit langzaam uitgesproken
lettergrepen en vergeten klinkers tegen het plafond;
het vrije worstelen met wederzijdse taalklanken is pas begonnen!


GV
Februari 2014
Pub New Benfica


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen