Zoeken in deze blog

Wordt geladen...
Guido Vermeulen's mail art envelopes are like worlds into themselves and at the same time they are part of the much larger whole.

(a comment by NANCY BELL SCOTT, USA, on the IUOMA network)

Guido's paintings are like finding images in the clouds
(a comment by Kathleen D. Johnson, USA, on IUOMA)

Guido does not paint monsters but spirits and ghosts, full of love, tenderness and compassion
(LIZA LEYLA during a conversation, Belgium)

His ability to express emotions through painting is a beautiful gift. Allowing oneself to feel sadness is the most direct route through grief. His paintings feel peaceful and kind.

(STEPHEN WALKER, USA)


My life is shifting... Your work is intangible, ethereal, cosmically rewarding. i eat it up & savor it like a great sandwich! It made my day!
(Lisa PEREZ, USA, on IUOMA)

Thank you for the TALISMAN painting on the envelope. It is real cool and creepy at the same time. I haven’t seen a piece of abstract capture such as pain and emotion so well since I visited the museum of art in Toledo. Bravo!
(Sarah Jo Pender, USA, from the Indiana Women’s Prison)

I suppose you could characterize Guido's painting style as expressionist. I know he is very interested in dreams as a source for art and poetry, and these particular chapter pages seem like shadowy dream corridors filled with shifting images and scenes. The Michaux quotes work as a counterpoint, Guido's art is taking over when the limits of language have been reached.
(De Villo Sloan, USA, on my tribute pages to Henri Michaux, see LAMUSAR blog)

Guido’s art expressions are always poems and they show us the reality of our real faces and souls (Mariana Serban, Romania)

His titles have both inspired and educated me (Alicia Starr, USA)

dinsdag 13 augustus 2013

SLECHTE SLAAP

SLECHTE SLAAP



De laatste tijd hoor ik dingen die er niet zijn.

Met ander woorden ik droom geluiden die me dwingen

tot plots wakker worden.



Waar is de kat? Ik hoorde hem vrij duidelijk klagend miauwen

maar hij is er niet, de rekel, niet in het huis en ook niet in de tuin.



Of ik hoor de buzzer van de parlefoon.

Ik neem op maar niemand wil antwoorden.

Ik ga buiten kijken maar er is geen kat op straat, ook stalker Duifje niet.

Of ik hoor een DING DONG geluidje en dat is niet het geluid

van het huistoestel.

Soms hoor ik ook stemmen van mensen of kinderen

die er echter niet zijn. Onbestaande stemmen in de kelder van mijn

opengesperd geheugen.

Dat ik dingen zie die er niet zijn, dat ben ik ondertussen meer dan

gewoon geraakt maar die geluiden zijn vrij nieuw voor mij en dus

angstaanjagend benauwend, alsof ik een strak aangetrokken das

draag rond mijn keel snakkend naar adem.

Benauwziekte is gelijk aan ademnood.



Alles sluit dicht aan bij de realiteit maar het is niet de realiteit.

Ik maak of droom mijn eigen nieuwe realiteit.

Misschien is de bestaande niet verbeeldend genoeg, dus fabriceert of construeert mijn hemelbestormend brein een ingbeelde wereld

en omgeving die haast dezelfde is als de dagdagelijkse realiteit maar toch net iets anders, net iets vreemder.



Zo droom ik ook schilderijen die haast naadloos aansluiten op wat ik echt schilder maar toch verschillen op een aantal vlakken.



Zo droom ik gedichten of flarden teksten maar dat euvel heb ik ondertussen leren hanteren. Als je wakker wordt met een droomtekst in je hoofd moet je dat onmiddellijk neerschrijven en pas daarna terug proberen te slapen.

Doe je dat niet, koester dan vooral de illusie of waangedachte niet van de herinnering aan het gedroomde! Onmogelijke reconstructie is je lot, de meeste woorden zijn weg, verslonden door het monster van de nacht en de slaap, soms is alles weg, de hele tekst is verdwenen, het hele onderwerp weer ondergesneeuwd in het onderbewuste.

What a waste!!!



Mijn levensritme wordt sinds een paar jaren bepaald door de ingebeelde geuren en kleuren, woorden, beelden en geluiden van een aftastend geheugen naar een ander oppervlak,

naar de ellipsgaten in de tijd,

met een aantal ankers in de realiteit en velen daarbuiten.



Onnodig te zeggen: mijn ritme is verstoord, ik slaap slecht op zoek naar een vertalende hoortrompet of viewmaster naar een nieuwe realiteit.

Ik slaap echt

zeer slecht...







Guido Vermeulen

Augustus 2013

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen