Zoeken in deze blog

Wordt geladen...
Guido Vermeulen's mail art envelopes are like worlds into themselves and at the same time they are part of the much larger whole.

(a comment by NANCY BELL SCOTT, USA, on the IUOMA network)

Guido's paintings are like finding images in the clouds
(a comment by Kathleen D. Johnson, USA, on IUOMA)

Guido does not paint monsters but spirits and ghosts, full of love, tenderness and compassion
(LIZA LEYLA during a conversation, Belgium)

His ability to express emotions through painting is a beautiful gift. Allowing oneself to feel sadness is the most direct route through grief. His paintings feel peaceful and kind.

(STEPHEN WALKER, USA)


My life is shifting... Your work is intangible, ethereal, cosmically rewarding. i eat it up & savor it like a great sandwich! It made my day!
(Lisa PEREZ, USA, on IUOMA)

Thank you for the TALISMAN painting on the envelope. It is real cool and creepy at the same time. I haven’t seen a piece of abstract capture such as pain and emotion so well since I visited the museum of art in Toledo. Bravo!
(Sarah Jo Pender, USA, from the Indiana Women’s Prison)

I suppose you could characterize Guido's painting style as expressionist. I know he is very interested in dreams as a source for art and poetry, and these particular chapter pages seem like shadowy dream corridors filled with shifting images and scenes. The Michaux quotes work as a counterpoint, Guido's art is taking over when the limits of language have been reached.
(De Villo Sloan, USA, on my tribute pages to Henri Michaux, see LAMUSAR blog)

Guido’s art expressions are always poems and they show us the reality of our real faces and souls (Mariana Serban, Romania)

His titles have both inspired and educated me (Alicia Starr, USA)

donderdag 10 oktober 2013

OBEY

OBEY
echt gebeurd en gezien verhaal


Een jong meisje wandelt op straat, hangend van haar nietige schouders een zware boekentas die haar buigt als gedwee riet, op haar oren een speels walkmannetje
OM
zich af te schermen van de school wellicht,
en rond haar vogelnek hangt een bord met 1 enkel woordje
OBEY
gehoorzaam!

Is dit een straf, zoals de vroegere ezelsoren,
voor haar revolte, voor haar gebrek aan dwingende gehoorzaamheid aan elke vorm van herkauwend denken,
voor de weigering zich te identificeren met een koetjesreep,
of is het andersom
namelijk de uitdrukking van het diktaat van de jongere naar de rest van de wereld
Gehoorzaam mij, mijn jeugd, mijn bestaan, mijn onschuld, mijn aflossende tirannie, een echo van Cockteau, wordt de hel van de ouders nog overtroffen door de vernauwende ellende van de zwakzinninge kinderkes, wie zal het zeggen, petit Je zus....

Spijt heb ik enkel over het feit dat ik geen foto nam van het OBEY meiske.

Arthur Martens

Oktober 2013

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen