Zoeken in deze blog

Guido Vermeulen's mail art envelopes are like worlds into themselves and at the same time they are part of the much larger whole.

(a comment by NANCY BELL SCOTT, USA, on the IUOMA network)

Guido's paintings are like finding images in the clouds
(a comment by Kathleen D. Johnson, USA, on IUOMA)

Guido does not paint monsters but spirits and ghosts, full of love, tenderness and compassion
(LIZA LEYLA during a conversation, Belgium)

His ability to express emotions through painting is a beautiful gift. Allowing oneself to feel sadness is the most direct route through grief. His paintings feel peaceful and kind.


My life is shifting... Your work is intangible, ethereal, cosmically rewarding. i eat it up & savor it like a great sandwich! It made my day!

Thank you for the TALISMAN painting on the envelope. It is real cool and creepy at the same time. I haven’t seen a piece of abstract capture such as pain and emotion so well since I visited the museum of art in Toledo. Bravo!
(Sarah Jo Pender, USA, from the Indiana Women’s Prison)

I suppose you could characterize Guido's painting style as expressionist. I know he is very interested in dreams as a source for art and poetry, and these particular chapter pages seem like shadowy dream corridors filled with shifting images and scenes. The Michaux quotes work as a counterpoint, Guido's art is taking over when the limits of language have been reached.
(De Villo Sloan, USA, on my tribute pages to Henri Michaux, see LAMUSAR blog)

Guido’s art expressions are always poems and they show us the reality of our real faces and souls (Mariana Serban, Romania)

His titles have both inspired and educated me (Alicia Starr, USA)

woensdag 10 augustus 2011


Small painted envelope I mailed to Anke van den Berg, contribution to her project "The King", accompanied by a short text in Dutch:


De koning spreekt
niet, hij beveelt,
hij gebiedt, hij decreteert,
hij versmacht het licht
tot het donker wordt
want hij verdraagt enkel
de rode lichtbaken
van zijn eigen kroon!

Guido Vermeulen, 10 augustus 2011

An anonymous poet from Belgium reacted back, which I consider as the highest praise of all possible reactions. Here is the poem from Anonymus:


Ze gunnen ons geen licht,
halen - hetzij charmant - het bloed onder onze nagels,
kraken ons langzaam en benemen ons de adem.
Ze zijn gevaarlijk onberekenbaar!
Heel soms,
als we aan hun grillen en eisen voldoen,
springen naar hun wensen
en ons heel nederig onderwerpen
-want tegenspraak wordt niet geduld-
mogen we even prinses zijn..
Om ons dan -telkens opnieuw-
dood - moe te maken
met het eeuwige manipuleren, domineren
en ons hoogmoedig te minimaliseren.
Zulke kikkers kussen we beter niet
het worden nooit prinsen
- ook al lijken het ijdele koningen -
het blijven koele schoften!
Wensen ze ons niet liever te vernietigen?
Maar wie zou er dan nog
in hun genialiteit geloven?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten