zaterdag 28 december 2013

Cheetah was a member of the futurist art movement


small painted envelope, postcard size
for the mail art project Cheetah proposed by Chris Vanderheyden, Belgium
Details: see http://mailartinternationale.blogspot.com


About paradise


Paradise as I see it is one ruled by animals
Painting A4

vrijdag 13 december 2013

Fish questioning sailor with wooden heart


pastels and ink, inspired by a text from Aleksandra M, Poland
for the project details, visit
http://mailartinternationale.blogspot.be/2013/12/continue-story-of-sailor-with-wooden.html

Text contribution:

Let us explore the possibilities or reasons why you have a wooden heart, said the fish to the lost sailor.
It is the result of an experiment


by the military industry : you are now an immortal soldier, you cannot be killed when they shoot you in the heart


by the social security administration of the government : no more heart diseases means  an important cost reduction for their budget


by the carpenter Geppetto who made Pinocchio, because of nostalgia of past times, when the puppet became a real boy he became also an obnoxious teenager to the despair of his father and creator


by a writer who followed one of these stupid courses in creative writing, they invent crazy stuff all the time because they want to be sooo original


by a Buddhist cult because they oppose all kind of emotions and think that loosing them is a way to salvation and the nirvana, the non existing state of life, so the wooden heart is a key to stop the eternal return of life equals pain and sorrow, a way to end the hell of samsara


by the fish industry, the lack of emotions means no possible empathy, so you have no trouble killing and fishing the ocean dry, maybe your heart is made in Japan or by one of these other countries who kill wales and tuna and don’t give a damnn about quota or regulations


by …


Okay, okay, but what about wood rot, I am not immune to that disease and it would kill me for sure.

Maybe, but that is not sure. First you need to learn how to live with a wooden heart and then the next step is to live without any heart at all. Come to think of that : lots of people live already without a heart. How else can you explain wars and genocides or torture?

Guido Vermeulen

December 2013

Transformation = Jubilation, part 4


Pastels and ink, part 1-2-3 are collages, see blog
http://networkcollages.blogspot.com


donderdag 5 december 2013

10 stories



A tale about a winter that never ended as far as I know

















Cat people are my tribe













Conversations under Alice’s moonlight

                                                   Je me souviens du temps que j’étais encore un cadavre exquis

Once upon a time in Serbia, a censored movie


Without the perspective of alterations LIFE has not meaning at all

Mountain Poem 
LE DESTIN QU’ON NE M’A JAMAIS APPRIS DANS N’IMPORTE QUELLE ECOLE

                                                                                                 Mountain Poem 
                                                                  LET ME TELL YOU THE STORY OF 2 EYES MOUNTAIN


Mountain Poem 
QUAND UNE CERTAINE VERDURE ME MONTE AU NEZ

Mountain Poem 
THE GHOST ABOVE THE HIDDEN CAVES




zondag 1 december 2013

Mountain Poem

MOUNTAIN POEM                    
 pour Gabri Elle

Een berg in al de veelvoud van zijn eenvoud
van een gestold geologisch ogenblik
is een brandkoffer vol langdurige geheimen.

Maar hoe open je die tijdreizende berg
als je zelfs niet weet
hoe de moeheid van regen neer kan vallen
op de nieren en de flanken van zijn taal?

Je mist één of meerdere sleutels, niet waar?

Een kraker ben ik niet of misschien ooit geweest.

De onverstoorbare zeebreker slaapt in een vallei
onzichtbaar zonder herinneringen aan golven,
trouw aan de rouw in de standvastige dromen
van rotsen & stenen & keien & keutels.

Hun wenen hoor ik op een draagberrie
als ik mijn oor te slapen leg
tegen de huid van ontvelde tijd
in nog te ontdekken grotten
waar ooit dier en mens
SAMEN hun lot DEELDEN
als een soort van verwante atomen
& nog meer
        & nog meer
                & nog meer …

En op het kruispunt van hun samenzijn
hoor je dit in re mineur:
het gezamenlijke geluid van taal

& helaas de splitsing die daarna volgde.


Guido Vermeulen
November 2013

un échantillon d'art sans valeur


Page in an add and pass and return artist book for Helder Coelho Dias in Portugal

donderdag 21 november 2013

WE DEMAND


Painted postcard mailed to Paul Verhulst, Belgium

vrijdag 15 november 2013

The last rodeo


Pastels and watercolors on a recycled envelope, tribute to Sam Peckinpah, made while watching the movie
junior Bonner

donderdag 14 november 2013

Moon Chronicle for Fatima


Contribution to an e-book proposed by Fatima Queiroz, Brasil

woensdag 13 november 2013

Pour Kamal

11 Novemberherdenking            pour Kamal Dhif

                        EEN MENS:
                        Het is weeral eens die dag
                        waarop wapens het zwijgen
                        zogezegd werd opgelegd.

EEN GERAAMTE:
Maak de stilte der kadavers her en der
oorverdovend, resonerend over de hele wereld.

EEN PAPAVERBLOEM:
Bezoek als felle wind de eeuwige slacht-velden
van hier naar daar naar nergens en terug.

EEN MUISJE:
Neem bezit van het loerend kraaienoog
& de wijsheid van de uil die zijn kop omdraait
van boven naar beneden.

EEN EEND:
Schiet de grijns van de jager van zijn lippen
tot zijn slagersmes valt in het water van hun loopgraaf.

EEN ERWT:
Open het venster van de ademende tijd
door de tralies van jouw gesloten ogen in een vogelkooi.

EEN STEEN:
Mis geen enkele ontsnappingskans
in lied of zang en open gedicht.

EEN SLANG:
Slaap samen met de bevende sterren
onzichtbaar boven de woestenij van niemandsland.

EEN ZON:
Plaats het blad vol vocht en licht
op de lippen van gelijk welke stervende soldaat.

EEN BOOM:
Ontmasker het geduld van het gebroken geweer
in de gulden spiegel als een zoveelste nekschot
in rottend en op drift geslagen wrakhout.

EEN RAT:
Weiger de suikerlakmoes te proeven
van vaderke staat poept moederke hoer.

EEN VOS:
Herdenk niet de heldhaftigheid van leugens,
de walgelijke propaganda van gezwollen gazettenpraat
met hun echo’s op de stoelgangbanken der oorlogsparlementen.

EEN HOND:
Stil de honger en de bloeddorst van de grootinquisiteurs
met een algemene opstand tegen alle oude vormen & gedachten.

EEN OTTER:
Bemin bovenal de gefusilleerde lafaard
die niet meer kon of wilde vechten
door de aanhoudende regen van bommen, kogels en mosterdgas.

ALLEN TE SAMEN / ALL TOGETHER NOW:
Eis een amnestie voor allen vermoord op bevel
van koning, kerk, minister, monster en generaal.
Een generaal pardon nu
slechts als een begin van dwingend eerherstel
voor allen «et pas le cas par cas»!!!


Guido Vermeulen, 11-12-13 november 2013


French translation by Liza Leyla:



maandag 11 november 2013

Libre mais solitaire

Quand les différences grimpent au ciel

In wat verschilt de schaduw van een mens
van de schaduw van een dier of een plant?
Allen bestaan als schaduwen en zijn in dit schaduw zijn
gelijk.

Soms denk ik dan dat het land gelijkheid
reeds bestaat in de rijkdom van het schaduwrijk
terwijl wij in de armoede leven van de realiteit
der ongelijkheid.

Tijd lost niet veel op want spiegelt steeds
een uiterst beperkt beeld terwijl een vogel
zich geen zier aantrekt van het drijfzand
waarop wij wandelen samen met anderen.
Vogels leren ons nieuwe definities van taal.
Bijvoorbeeld: wat is een bed?
Bedden zijn de wolken in de hemel.
Wat zijn haar beminde dijen?
Een deur naar de maan.

Op hetzelfde moment in de dijen van de berg
groeien de bomen als een onzichtbaar venster
voor de houthakkers van vallei ONVERLAAT.

De kus is een slang en de vogel het nageslacht
van de uitgestorven dinosaurus in mijn skelet.

Wij paren er op los en broeden verschillen uit
alsof het onschuldige vitamientjes zijn.
Wat is een schuldbekentenis echter?
Een tiranieke luchtspiegeling van die onbestaande koning god.
De zelfverkrachting van wie wij echt zijn of zouden kunnen zijn

car me voilà libre mais solitaire, aldus Baudelaire.

zondag 10 november 2013

Renaissance par le Feu

La renaissance par le feu


Mijn maag is vanaf volgende maandag
vuurbal van de dagelijkse kelder tot de zondagse zolder.

Zoen en zoek een andere dokter,
raadde een goede vriend mij aan.
Dokter Tijd Me Niet staat echter niet
in het telefoonboek vuilnisbelt en andere zieke waarheden.

Het gevecht met de engel is eindelijk begonnen
in het koninkrijk der dommen en verzonnen goden.

De duivel bezoekt me met de regelmaat van een klok.
Oprispingen werken in mijn lichaam als tijdelijke getijden,
brandend maagzuur en zoutzuilen zijn de stille getuigen,
de werktuigen waarmee ik een wassen zerk sculpteer,
een ode aan de vreugde en de vrede van het leven
als wortelstreng van boomverlossing.

Schoonheid schijnt in het licht der vergankelijkheid
van mensen, dieren, planten en dingen.

Een lucifer brandt alles plat

zodat alles weer opnieuw begint.

maandag 4 november 2013