HOE?

HOE?

Pour Gabrielle et Maurice

Hoe banaal is het kwaad?

Hoe menselijk.

Het dier daarentegen

is zich van geen kwaad bewust.

Het is op de eerste plaats dier;

juist daarom is hij menselijker dan de mens.

Hoe buitengewoon is het goede?

Hoe dierlijk.

Een dolfijn redt een mensenbaby,

een jonge, tegenspurtelende kat

in het postkaartdecor van een ineenstortende

wereld, veroorzaakt een tsunami

van het denken; plots wordt denken meer

dan broodnodig en noodzakelijk.

Hoe erg is wat ergert?

Hoe bijtend.

Als een vlo in de pels.

Ik nodig de luizen uit

mijn tijd te bijten,

om me te verlossen

van een te dikke huid.

Zij bevrijden mijn emoties,

de dieren.

Zij rijden mijn gebrek aan ruggegraat.

Zij bevrijden het slapende zeepaard,

het ingedommelde dier in mij.

KRIJSEND

van de schrik

word

ik

langzaam

wakker...

GV

au Chazall

en attendant les ami(e)smaux