maandag 22 april 2013

VIDANGE PERDUE, a rant about my heart and political ecologism


VIDANGE PERDUE

Ik heb mijn stenen hart
ingepakt in een pastieken zak.
Hij heeft de kleur blauw ingekauwd
zelfs zonder aders en gemak.

Ik heb het bezinksel ervan gedumpt
in kleurloos vuilnis maar omwille
van de politieke ecologie
ben ik verplicht een kleurke te kiezen:
wittekes of blauwbloezig of geelscheel of groenrood ????
Hoe moet ik deze vernauwing benauwen
als zelf ik liefde niet herleiden zal tot deze wrede flessenhals?
(ondanks pijn en schijnscheuten in de tuin)

TERREUR OP STRAAT, soms 2 X per week

In de schaduwen van de vergeten straatzoenen
weiger ik als klimopplant mijn leven te verminderen en te verminken
tot de aangevreten resten der horizonten door ratten en ander knaaggedierte,
tot het bloedoverschot in de schoten van de zogenaamden en zogezegden.

De partijgroenen dat is pas echt gonorHOEHOE, het ergste straatkrapuul op de fletse fiets gesubsidieerd door pake platte paapse apartheidsstaat!
Verzopen hersenpannen in de pissenbloemen tussen de verwaarloosde huisvuilzakken
veroordeeld tot de dood volgt door bezwarende en overmatige belastingen omwille van het zogenaamde goede doel!
Wij stikken in de taksen en wat hier niet mag wordt uitgevoerd naar 3de wereldlanden,
te beginnen met het andere taalgebied, alles in naam van een zogenaamde valse solidariteit.

Zij die nog in het sprookske geloven van de politieke ecolomonsters en ander vuil gesteente moeten op de eerste plaats de moed hebben om de NATUUR te onderzoeken AN SICH, om terug te keren naar de wetenschap van het groene zijn en «en passant» enkele flessen rode wijn drinken.

Wat wij moeten onderzoeken boven alles is
de natuur van het hart en het hart van de natuur.

Alles maar echt alle antwoorden vinden zij en wij en ik en hem en haar hierin.

Het is de beschaving van de natuur en de natuur van de beschaving
van het NO PASARAN !!!


Guido Vermeulen

April 2013


Geen opmerkingen:

Een reactie posten