Met Ensor op oorlogspad
Voor Frank De Vos
Wolken zijn Ensoriaanse maskers
permanent op zoek
naar de eeuwige jachtvelden
van de laatste indianen
aan de Noordzee.
Een Brusselse apache nam de trein
naar zinnenstrelend Amsterdam,
boekte een hotelkamer in de Hilton,
zetten een CD op van Chet Baker,
sprong dan te pletter uit het raam.
Hij liet geen zinnig bericht achter,
enkel de versnipperde liedjestekst van LA MER.
Ik zette de TV aan en dacht na
enkele minuten kijkterreur
“la merde me monte au nez”.
Ik liep kwaad naar buiten,
doorzeefde de wolken met een Vigneron.
Oh, it’s so easy to purchase a happy gun
on the chopping channel.
You don’t need love, only a valid credit card.
Het regende pijpenstelen van pijn, het regende
“blood, sweat & tears”.
Maskers zijn Ensoriaanse wolken.
Ze trekken hun permanente grimassen
boven het afgekloven Doel en zingen luid
de Internationale van de duivels:
“Ontwaakt verworpenen van de hemel!”
Ontwaakt en speel een potje
antikapitalistisch voetbal samen
met Monsieur Eric Cantona.
Zie de supporters dringen aan de Schelde
met spandoeken ontleend aan James E. :
“Vive La Sociale”.
Tegenover hun regeerkunst stellen wij de reidans
van wolken, water en vuur.
Guido Vermeulen
6-7 december 2010
Geen opmerkingen:
Een reactie posten